Εν όψει της πέμπτης αίτησης για άδεια του Π.Γεωργιάδη, από Κ.Σακκά

Εν όψει της πέμπτης αίτησης αποφυλάκισης για άδεια που δικαιούται (βάση του νόμου) ο Πόλυς Γεωργιάδης από τον Μάιο του 2012

Σήμερα που η διαχείριση της κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος , απαιτεί από την εγχώρια εκδοχή του, την επιβολή πρωτοφανών εργασιακών συνθηκών, την κατάργηση κοινωνικών παροχών, επιβάλει κατοχικά επίπεδα ανεργίας, απαιτεί κατασχέσεις και πλειστηριασμούς με αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση των αστέγων. Σχεδιάζει τη δημιουργία φυλακών γι αυτούς που αδυνατούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, που βυθίζει όλο και περισσότερους στην κατάθλιψη, τα ψυχοφάρμακα, την απόγνωση και την αυτοκτονία. Που εξασφαλίζει την καταστροφή της ζωής των μελλοντικών γενεών, αφού οι επενδύσεις τους και η ανάπτυξη τους ,εκτός από την ειλωτοποίηση του ανθρώπου στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα, προϋποθέτει και την ανεπανόρθωτη καταστροφή του περιβάλλοντος (μεταλλευτικές εξορύξεις), διαμορφώνουν μια κοινωνική ειρήνη που μοιάζει με σχοινοβάτη που πάσχει από πάρκινσον έτοιμος να γκρεμοτσακιστεί.

Σε μία περίοδο που τα γκλόμπς και τα δακρυγόνα αποτελούν . . . → Συνέχεια: Εν όψει της πέμπτης αίτησης για άδεια του Π.Γεωργιάδη, από Κ.Σακκά

Κείμενο Πολύκαρπου Γεωργιάδη

Με αφορμή ένα κείμενο που μοίραζαν αλληλέγγυοι σύντροφοι σε μικροφωνική συγκέντρωση στην Πλατεία Γεωργάκη και στο δικαστικό μέγαρο της Κέρκυρας, η εισαγγελέας Χαρίκλεια Νταϊρούση έχει προχωρήσει σε ένα ντελίριο στοχοποίησης και απειλών εναντίον μου. Στο συγκεκριμένο κείμενο, οι αλληλέγγυοι αναρχικοί κατέδειξαν τον ειδικό κατασταλτικό ρόλο που έχει παίξει η εν λόγω εισαγγελέας, τόσο στο αιματοκύλισμα του δίκαιου αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης εναντίον της κατασκευής ΧΥΤΑ, όσο και στο κατασταλτικό πογκρόμ τον Δεκέμβρη του 2008, καθώς και στην πρόσφατη εισβολή των ΜΑΤ στην Πρυτανεία του Ιονίου Πανεπιστημίου. Αυτή τη δημόσια κριτική των συντρόφων, η Χ. Νταϊρούση τη θεώρησε ως “στοχοποίηση” από μέρους μου, “ξεχνώντας” μέσα στο αυταρχικό της αμόκ πως από το 1974 στην Ελλάδα η αστική χούντα έχει αντικατασταθεί από την αστική δημοκρατία (τους), η οποία ακόμα και στη σημερινή της αυταρχική εκτροπή επιτρέπει την κριτική στις αποφάσεις των δημόσιων αρχών και των δικαστικών (κατ’ ευφημισμό) λειτουργιών. . . . → Συνέχεια: Κείμενο Πολύκαρπου Γεωργιάδη

Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου από τις φυλακές Δομοκού, 26-03-2013

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε ένα 24ωρο πριν τη μαγική απόδραση στις φυλακές Τρικάλων στις 22-3-2013.

Έχει ίσως κάποιο ενδιαφέρον να σχολιαστούν οι δυο τελευταίες απόπειρες απόδρασης από φυλακές υψίστης ασφαλείας. Με ελικόπτερο από τα Τρίκαλα η μια , με μια μικρή μπλόφα από το Μαλανδρίνο η άλλη.

Στη μία περίπτωση φάνηκε ότι η αστυνομία δεν δίστασε, προκειμένου να εμπεδωθεί το δόγμα μηδενικής ανοχής, να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή δεκάδων ανθρώπων, επικαλούμενη την πρόθεση της να αποτρέψει μια απόδραση , πράξη που διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος…

Στη δεύτερη περίπτωση είδαμε τι μπορεί να πετύχει ένας κρατούμενος καμουφλάροντας ένα απλό ράδιο σε τηλεχειριστήριο βόμβας (!) αν οι διωκτικοί μηχανισμοί ξέρουν ότι με την ελευθερία του δεν αστειεύεται. Μπορεί τελικά να μη κατάφερε να φύγει αλλά κράτησε για ένα 24ωρο μια φυλακή στο πόδι με μόνο του όπλο τη απόφαση.

Όμως αυτό που πραγματικά έχει σημασία σ’ αυτά τα δυο περιστατικά είναι . . . → Συνέχεια: Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου από τις φυλακές Δομοκού, 26-03-2013

Σχετικά με την τοποθέτηση βραχιολιού-GPS σε κρατούμενους.

Με αφορμή το ρεπορτάζ στην “Αυγή” της Κυριακής (20.01.2013) της κ. Ειρήνης Λαζαρίδου σε σχέση με τα σχέδια του υπουργείου Δικαιοσύνης για την τοποθέτηση βραχολιού-GPS [1] σε υπόδικους και κατάδικους, θα προσπαθήσω να εκφράσω κάποιες διαφωνίες και να συμπληρώσω κάποιες σκέψεις σε μια συζήτηση που δυστυχώς, προς το παρόν, δεν δείχνει να απασχολεί σε βαθμό ανάλογο με τη σημασία της. Σαν να μην πρόκειται για ένα μέτρο που σηματοδοτεί το ολοκληρωτικό πέρασμα σε μια κοινωνία επιστημονικής δυστοπίας.

Το εν λόγω ρεπορτάζ εντοπίζει ως κυρίαρχο πρόβλημα των ελληνικών φυλακών τον υπερπληθυσμό τους και αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα του μέτρου αυτού ως προς την αποσυμφόρησή τους. Κύριο εμπόδιο θεωρεί το υψηλό κόστος και εκφράζει τον φόβο ότι, κατά το παράδειγμα των χωρών της Λατινικής Αμερικής, μόνο οι πλούσιοι κρατούμενοι και συγκεκριμένα τα στελέχη του οργανωμένου εγκλήματος θα μπορούν να κάνουν χρήση του (εκτίοντας τις ποινές τους σε . . . → Συνέχεια: Σχετικά με την τοποθέτηση βραχιολιού-GPS σε κρατούμενους.