Δήλωση του Σαράντου Νικητόπουλου στον ειδικό εφέτη ανακριτή

Δήλωση του Σαράντου Νικητόπουλου στον ειδικό εφέτη ανακριτή, στα πλαίσια της απολογίας του για τις πρόσθετες κατηγορίες

25/10/2010 Βρίσκομαι προφυλακισμένος σε ένα υπόγειο με βάση τις εντελώς αυθαίρετες και αστήρικτες κρίσεις και ερμηνείες του μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας αστυνομικού Παπαθανασάκη. Από την πρώτη στιγμή αρνούμαι τις κατηγορίες στο σύνολό τους. Σχεδόν 7 μήνες μετά και ενώ δεν υπάρχουν και δεν έχουν προκύψει (και πώς να γίνει αυτό άλλωστε αφού δεν έχω καμία σχέση με όσα μου αποδίδονται;) στοιχεία –μα ούτε καν ενδείξεις ενοχής- εναντίον μου, με καλείτε για να μου απαγγείλετε συμπληρωματικές κατηγορίες. Αρνούμαι εκ νέου τις κατηγορίες. Αν και θεωρώ ότι πλέον δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία, καθώς όπως αποδείχτηκε περίτρανα στη διαδικασία του εξάμηνου συμβουλίου, απευθύνομαι σε «ώτα μη ακουόντων» και μάλιστα προκατειλημμένων. Έχω πλέον πειστεί ότι στην περίπτωσή μου υπάρχει βιασμός του όποιου «νομικού πολιτισμού», του όποιου «τεκμηρίου αθωότητας», καθώς είμαι εξαρχής στο μυαλό σας «ένοχος μέχρι αποδείξεως του . . . → Συνέχεια: Δήλωση του Σαράντου Νικητόπουλου στον ειδικό εφέτη ανακριτή

Kείμενο του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη για το ταμείο αλληλεγγύης

Το τελευταίο χρονικό διάστημα το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας αυτής της χώρας βιώνει μια απίστευτη σε έκταση και βάθος επίθεση από τους μηχανισμούς καταπίεσης και εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ζωής και μόχθου. Οι νεοταξικοί κοινωνικοοικονομικοί σχεδιασμοί επιτάσσουν την ισοπέδωση εργατικών, κοινωνικών και πολιτικών κατακτήσεων για τις οποίες είχαν δωθεί συνεχείς και σκληροί αγώνες τις περασμένες δεκαετίες. Η διαμόρφωση κοινωνικής συναίνεσης για την ανεμπόδιστη επέλαση των υπερεθνικών οικονομικών ελίτ περνάει πλέον μέσα απ’ τη λογική του μαστίγιου -η ψευδαίσθηση του καρότου πλέον τελείωσε- πάνω στις πλάτες του λαού και της μηδενικής ανοχής απέναντι σε οποιονδήποτε προβάλει αντίσταση.

Φυσικά δέκτης αυτής της επίθεσης δεν θα μπορούσε να μην είναι ο αναρχικός χώρος, ο οποίος μαχόμενος στην πρώτη γραμμή άμυνας-επίθεσης απέναντι στις ληστρικές και εκβιαστικές εφόδους των ταξικών εχθρών της κοινωνίας, μετράει κι αυτός τις δικές του οδυνηρές απώλειες. Είναι η συμπλοκή του συντρόφου και αγωνιστή Λάμπρου με τις αστυνομικές δυνάμεις η οποία του στοίχισε . . . → Συνέχεια: Kείμενο του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη για το ταμείο αλληλεγγύης

Γράμμα του Βαγγέλη Σταθόπουλου

Από τις 10-04-2010 βρίσκομαι κατηγορούμενος, μαζί με συντρόφους που γνωρίζω μέσα από τη διαδρομή μου στους κοινωνικούς αγώνες, από την περιβόητη αντιτρομοκρατική σε ένα καθεστώς βίας και ψυχολογικού πολέμου. Η σύλληψή μου πραγματοποιήθηκε με κινηματογραφικό τρόπο στην περιοχή της Βικτώριας από 10 με 15 άτομα με προτεταμένα όπλα, ενώ φοβούμενοι την οποιαδήποτε αντίδρασή μου επιστράτευσαν και δυνάμεις των ΕΚΑΜ στην γύρω περιοχή. Πάνοπλοι εναντίον άοπλου. Βέβαια δεν ήταν δύσκολο να τους αντιληφθώ άμεσα λόγω της εμπειρίας που έχω αποκτήσει ανά τα χρόνια από την συνηθισμένη παρακολούθηση και τις παρενοχλήσεις που είχα στο πατρικό μου στην Νίκαια καθώς και στο σπίτι που διέμενα στα Πευκάκια. Έτσι δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία θεωρώντας το περιστατικό ως μια συνήθη τακτική εκφοβισμού των αρχών με στόχο να ανακόψουν την αντικαθεστωτική δράση των αγωνιστών. Τακτική πάγια από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της κυρίαρχης τάξης, ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικής αναταραχής. Δεν ήξερα βέβαια τι μου μαγείρεψαν για ακόμη . . . → Συνέχεια: Γράμμα του Βαγγέλη Σταθόπουλου

Επιστολή του Σαράντου Νικητόπουλου

Στις 10 Απριλίου 2010 πραγματοποιήθηκε η προσαγωγή (sic)-απαγωγή μου από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. Στη συνέχεια και μετά από ένα κακόγουστο και αχρείαστο σόου όπου συμμετείχαν πολυάριθμες διμοιρίες ΜΑΤ, ΕΚΑΜ, ασφαλίτες, περιπολικά της άμεσης δράσης, εισαγγελείς κ.τ.λ., με σπασμένες πόρτες (παρόλο που είχα παραδώσει τα κλειδιά μου) και με αστεία «ευρήματα» στην οικία μου, όπως αντιεξουσιαστικό έντυπο υλικό, λογοτεχνικά και πολιτικά βιβλία καθώς και πληθώρα κινηματογραφικών ταινιών, οδηγήθηκα στη ΓΑΔΑ όπου για αρκετές ώρες διάφοροι κουκουλοφόροι εναλλάσσονταν μπροστά μου χωρίς να απαντούν στην ερώτησή μου αν πρόκειται για προσαγωγή ή σύλληψη, χωρίς να επιτρέπουν την επικοινωνία μου με συνηγόρους, αλλά και χωρίς να με ρωτούν τίποτα απολύτως. Αργά το βράδυ της 11ης Απριλίου μου κοινοποιήθηκε η έκθεση σύλληψής μου για συμμετοχή στην οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας και μου φορτώθηκαν κατηγορίες που αφορούν ούτε λίγο ούτε πολύ ολόκληρο τον ποινικό κώδικα. Για την ιστορία, παρόλο που είχα συλληφθεί, δεν μου επετράπη . . . → Συνέχεια: Επιστολή του Σαράντου Νικητόπουλου