Κείμενο του Φοίβου Χαρίση για την απεργία πείνας – 04.04.2015

 Από τις 2 Μαρτίου συμμετέχω μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους μου από το Δίκτυο Αγωνιστών Κρατουμένων στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων, θέτοντας ένα μεγάλο ανάχωμα στο σύνολο του κατασταλτικού πλαισίου, που ιδίως τα τελευταία 6 χρόνια προσπαθεί να συνθλίψει τον επαναστατικό χώρο και παράλληλα δημιουργώντας ένα μέτωπο αγώνα με σαφή επαναστατικά χαρακτηριστικά. Ένα μέτωπο αγώνα πολύμορφο με αιχμή το καθεστώς εξαίρεσης που εφαρμόζεται στους αναρχικούς αιχμαλώτους και λοιπούς πολιτικούς κρατούμενους. Το καθεστώς εξαίρεσης αποκρυσταλλώνεται στους αντιτρομοκρατικούς νόμους (άρθρα 187 και 187Α), στον αντιεξεγερτικό κουκουλονόμο, στα κάτεργα των φυλακών τύπου Γ’, στην ανεξέλεγκτη αλλά παράλληλα στοχευμένη να δημιουργεί ενόχους, χρήση και επεξεργασία του dna και στην αντιμετώπιση του πολυτραυματία αντάρτη Σάββα Ξηρού που το δημοκρατικό κράτος εξοντώνει στα μπουντρούμια του. Ένα καθεστώς που αν και στοχεύει τους πολιτικούς κρατούμενους, εφαρμόζεται ενάντια στο σύνολο του αναρχικού χώρου αλλά και σε όποια κοινωνικά κομμάτια ξεφύγουν από τα όρια της “ειρηνικής διαμαρτυρίας” και αμφισβητήσουν έστω μερικώς τη καπιταλιστική βαρβαρότητα. Παράλληλα ενισχύει την ευρύτερη καταστολή αυξάνοντας τις ποινές για το σύνολο των κρατουμένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πρώτος τρομονόμος (άρθρο 187) που αρχικά στόχευε τις επαναστατικές οργανώσεις, σήμερα εφαρμόζεται στο 30% των κρατουμένων. Παράλληλα ο κουκουλονόμος που ψήφισε το 2009 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να καταστείλει τις διάχυτες εξεγερτικές δράσεις των μηνών μετά τον Δεκέμβρη του 2008 αυξάνει τις ποινές στις ληστείες και άλλες “ποινικές πράξεις”. Αυτό φυσικά αφορά και όσους αναρχικούς συντρόφους (όπως εγώ) κατηγορούμαστε για απαλλοτριώσεις τραπεζών.

   Τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο διανύω την 33η ημέρα απεργία πείνας. 33 ημέρες αγώνα που έχουν καταφέρει να εκθέσουν το δήθεν ανθρωπιστικό προσωπείο της νέας αριστεροδεξιάς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝ.ΕΛ. και να δημιουργήσουν το ΠΡΩΤΟ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ μέτωπο αγώνα εναντίον της. Η σούπα της εθνικής ενότητας και της κυβερνητικής στήριξης στη «διαπραγμάτευση» με τους Ευρωπαίους διαταράσσεται συνεχώς από ομάδες συντρόφων. Οι καταλήψεις, οι εμπρηστικές επιθέσεις, οι πορείες, οι στοχευμένες παρεμβάσεις όπως η εισβολή στο προαύλιο χώρο της Βουλής σε συνδυασμό με τον ανυποχώρητο αγώνα των απεργών πείνας έχουν δημιουργήσει πονοκεφάλους στους διαχειριστές της κρατικής μηχανής και στα παπαγαλάκια τους. Η Χούντα των ΜΜΕ όπου δεν επιβάλει την σιωπή γύρω από τον αγώνα των απεργών και τις κινήσεις των αλληλέγγυων επιδίδεται στην κατασυκοφάντηση τους από το βρωμόστομα διάφορων καθεστωτικών δημοσιογράφων. Με τη στοχευμένη μη αναφορά στο σύνολο των αιτημάτων μας, την αποπολιτικοποίηση των δράσεων των συντρόφων καθώς και με τις υστερικές φωνές για “μηδενική ανοχή στους αντιεξουσιαστές” τα σκουλήκια των καθεστωτικών ΜΜΕ έχουν αυτοανακηρυχθεί στους βασικούς αντιπάλους της απεργίας πείνας και του κινήματος αλληλεγγύης. Οι στοχευμένες κινήσεις των τελευταίων ημερών έχουν συσπειρώσει ένα ιδιότυπο μέτωπο ακροδεξιάς ρητορικής με μπροστάρηδες τα media, που πολεμάει την απεργία πείνας.

   Από τη μεριά μου κάθε κίνηση αλληλεγγύης, κάθε στιγμή αγώνα τρυπώνει στην απομόνωση του κελιού/θαλάμου στο νοσοκομείο Αττικό που βρίσκομαι και με γεμίζει αποφασιστικότητα και δύναμη για τη συνέχιση του αγώνα μέχρι τέλους.Σύντροφοι ο αγώνας μας είναι ιστορικός και ο δρόμος δύσκολος. Πέρα από τις “παραδοσιακές” αντίπαλες δυνάμεις συγκρουόμαστε και με την αριστερή διαχειριστική πτέρυγα του καθεστώτος εκθέτοντας τη διαρκώς. Με τη συνεχή αντικρατική δράση, με το ΜΟΝΑΔΙΚΟ μέτωπο αγώνα αυτή τη στιγμή αρνούμαστε να αφομοιωθούμε κάνοντας ξεκάθαρο πως οι αναρχικοί ήταν, είναι και θα είναι εχθροί του κράτους, του κεφαλαίου και των αλλοτριωμένων κοινωνικών σχέσεων όποια και αν είναι η κυβέρνηση. Και αυτή είναι μία πρώτη πολιτική νίκη που έχει επιτευχθεί. Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να οξυνθεί η δράση μέχρι τη τελική νίκη. Το πολιτικό διακύβευμα της απεργίας είναι κομβικό και αξίζει να τα δώσουμε ΟΛΑ γι’ αυτή τη μάχη.

ΥΓ. Μία ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου έχουν η επιτυχημένη παρέμβαση αναρχικών συντρόφων στο Τζάνειο καθώς και η εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του διευθυντή της παθολογικής κλινικής Στέλιου Δρίμη. Σύντροφοι, τέτοιες παρεμβάσεις δημιουργούν παρακαταθήκες για τους αγώνες που έρχονται και δείχνουν πως οι αγωνιστές απεργοί πείνας δεν είναι μόνοι, κόβοντας τη φόρα στους επίδοξους “γιατρούς” που θα θελήσουν να λειτουργήσουν σαν μπάτσοι.

                                 

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΡΑΣΗΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ – ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

– Κατάργηση των τρομονόμων 187 και 187Α

– Κατάργηση του κουκουλονόμου

– Οριοθέτηση στη χρήση και επεξεργασία του dna ως αποδεικτικού στοιχείου

– Κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’

– Απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας

 

 

                                                              Φοίβος Χαρίσης

                                 Συμμετέχων στο Δίκτυο Αγωνιστών Κρατουμένων

Comments are closed.